"ผมอยากเตือนคุณไว้ว่า ถ้าเพื่อนคนไหนขอร้องให้คุณพูดออกมาตรงๆว่าเขาเป็นคนอย่างไรล่ะก็ อย่าไปหลงเชื่อเป็นอันขาด เขาเพียงแต่อยากให้คุณพูดในสิ่งที่เขาอยากฟังสิ่งที่จะมาสนับสนุนความนับถือที่เขามีต่อตัวเองให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น มันจะน่าฟังมาก หลังจากที่คุณให้สัญญาตั้งแต่ต้นว่าจะพูดความจริง การรักและบูชาความจริงนั้นเป็นสิ่งเสพย์ติดได้เหมือนกัน มันทำให้เคลิบเคลิ้มระคนสบายอกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก มันเป็นเรื่องของความเห็นแก่ตัวโดยตรง ดังนั้นหากใครขอร้องให้คุณสัญญาว่าจะพูดแต่ความจริง คุณอย่าลังเล ให้สัญญาเขาไป และโกหกให้หน้าตายที่สุดเท่าที่จะทำได้ นอกจากเขาจะสมปรารถนา คุณยังได้พิสูจน์ตัวเองด้วยว่าคุณเป็นเพื่อนรักเขาอย่างแท้จริง" La chute
ถึง คุณอัลแบร์ กามู ฉันได้พบคุณในวันที่มหาลัยเอาหนังสือมาลดราคา
ฉันได้ไปคุ้ยกองหนังสือเก่าๆ ราคาถูกๆ
ในกองนั้นมีหนังสือดีๆมากมายที่ไม่มีใครซื้อ จนต้องเอามาเซล
ฉันไม่ค่อยรู้จักหนังสือดีๆ เก่าๆสักเท่าไรหรอก
ยิ่งงานเขียนจากเจ้าของรางวัลโนเบลแบบคุณนี่ฉันแทบไม่รู้จักเลย
ฉันชอบอ่านหนังสือก็จริง แต่หนังสือที่ฉันอ่านก็เป็นเพียงงานเขียนใหม่ๆทั่วๆไป
ฉันเจอหนังสือของคุณ.....มนุษย์สองหน้า....(La Chute)
หน้าปกมันไม่น่าดึงดูดใจฉันสักเท่าไร
แต่ที่ดึงดูดฉันคือชื่อของคุณ
ฉันไม่รู้ว่าคุณเป็นใคร เพียงแค่คุ้นชื่อคุณ
และผลงานของคุณถูกนำมาเซลเหลือเพียง35บาท
ฉันซื้อมาไปอย่างงั้น ซื้อเพราะคุ้นชื่อคุณ และมันถูกดี
ฉันนำงานคุณมาอ่านในห้องน้ำ เวลาทำธุระส่วนตัว
งานเขียนคุณไม่ได้สนุกสักเท่าไร
แต่งานเขียนของคุณมันดึงดูดฉัน
คุณอาจเขียนกระทบกระทั่งจิตใจฉัน
หรืออะไรก็แล้วแต่
ฉันไม่รู้หรอก
คุณกล่าววาจาเสียดแทงความเป็นมนุษย์ได้อย่างแยบยล
หลายๆสิ่งที่คุณพูดอาจเป็นสภาพสังคมในช่วงทศวรรษ 40-50
แต่คุณรู้ไหม
ในขณะที่คุณนอนลงอย่างสงบในหลุมศพของคุณ
สิ่งที่กลามองซ์เป็นหาได้ทั่วไปตามท้องถนน ไม่ได้อยู่ที่กลามองซ์คนเดียวอีกแล้ว
ฉันไม่รู้จะพูดอะไรอีก ฉันรู้สึกว่าคุณพูดกับฉัน
(คุณไม่ได้พูดกับฉันหรอก ฉันแค่เข้าข้างตัวเองไปอย่างนั้น)
ฉันก็อยากพูดกับคุณ แต่จะพูดได้อย่างไร
คุณคงไม่มาอ่านบลอกฉัน ถึงอ่าน คุณก็อ่านภาษาไทยไม่ออก
คุณนอนต่อเถอะ ฉันไม่กวนแล้ว
RIP
......Emily.....
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น