โรแมนติกหรือหลอน...

ฉันได้ยินเสียงเธอกระซิบบอกรักฉัน..ในห้องที่เงียบสงัด
เธอเข้ามาโอบกอดฉันเบาๆ
ฉันหันไปหาเธอ

.....แต่ไม่มี..
ในห้องมีฉันเพียงคนเดียว...
แล้วเธออยู่ที่ไหนกัน....

ฉันหลับตาลงช้าๆ ปล่อยสมองให้โล่งสัก10วินาที
แล้วเมื่อฉันลืมตาฉันจะพบเธอ

ฉันยังคงจินตนาการว่าเธออยู่เคียงข้างฉันตลอดเวลา
...แม้ฉันจะจับต้องเธอไม่ได้ก็ตาม

นี่มันบทพร่ำเพ้อแสนโรแมนติค
หรือไดอะลอกในหนังผีกันแน่นะ