ชีวิตสั้น
ศิลปะนั่งยาว
ปิดเทอมสั้น
สันหลัง ยาว
2เดือนที่ผ่านมา ทำงานหางจุกตูด
ไม่ได้กลับบ้านเดือนกว่า
อาปาลืมหน้า เหมียวลืมกลิ่น
แมวย้ายถิ่นอาศัย ไม่มากินข้าวที่ฉันเตรียมให้อีกต่อไป
แอนิเมทช้า เรนเดอร์งานไฟนอลมายาเลยช้าตาม
คอมสองเครื่องช่วยกันอันหนึ่งแอนิเมทงานเก่า อันหนึ่งเรนเดอร์
ตั้งนาฬิกาปลุกทุกครึ่งชั่วโมงตลอดคืน
นึกว่าจะไม่ทัน
แต่ก็ทัน
วันต่อมามีงานthank รู้สึกเหมือนเป็นหน้าที่ๆต้องไป
แต่ก็สนุกดี
ไปเสม็ด รู้สึกเหมือนจ่ายตังไปแล้วต้องไป
เป็นอีกหนึ่งภารกิจ
แต่ก็สนุกดี
หมดสิ้นภารกิจมาอยู่บ้านอีก 5 วัน.....................ก็เปิดเทอม
รู้สึกเหมือนตัวเองปิดเทอม 6วันที่จริงนั่นก็ถือว่ามากพอแล้วเพราะ6วันที่ฉันปิดเทอมไม่มีอะไรพิเศษเลย......................เธอไม่อยู่.....................อีก2วันเปิดเทอมฉันจะกลับไป เป็นมนุษย์ผู้โง่เขลาคนเดิมคอยแรดๆตื่นไปเรียนไม่ทันทำงานห่วยๆ ทำตัวเหมือนอเลิทแต่ที่จริงเฉื่อยชาเหมือนเดิมทำงานด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว กรีดร้องโวยวายเมื่อมีสิ่งไม่ได้ดั่งใจและจมอยู่กับความมืดมนในห้วงแห่งความคิดตื้นๆแบบไร้สมองแบบที่ฉันเคยเป็นและจะเป็นแบบนี้ ตลอดไป
