จริงๆเราแค่คล้อยตาม

โอะ พึ่งรู้สึกได้ว่าบลอกนี้ไม่ได้อัพเดทมาประมาณครึ่งปี
เสียใจจัง

ตอนนี้เป็นช่วงเวลาของทีสิส
ซึ่งไม่สนุกเอาซะเลย
อาจเป็นเพราะว่าสกินฉันคงต่ำเกินไป
ความครีเอทก็น้อย
เรื่องให้คิดให้กังวลก็เยอะ
น้ำหนักตัวก็เยอะ
ทุกอย่างเลยดูไม่สนุกไปเสียหมด

คิดถึงความสนุกในวัยเรียน
ฮือ หรือว่าฉันจะซึมเศร้า

ตอนนี้ฉันกะลังคล้อยตามอะไรบางอย่างอยู่
ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นความรู้สึกจริงๆ
หรือแค่อะไรมาดึงให้เอนเอียง
ซึ่งมันก็เป็นธรรมดา
เมื่อเราได้รับอิทธิพลอะไรมากๆเข้า
ความคิดหรืออะไรๆก็ต้องเปลี่นกันบ้าง
แต่ถึงจะ เอียงโอนเอนไปทางไหน
เมื่อมันไม่ใช่ตนเอง สุดท้ายก็จะกลับมาอยู่ที่จุดเดิม
แต่ช่วงเวลาที่เราเป็นคนอื่นละ เนื้อแท้ของเราไปไหน
สมมุติว่าใช้เวลา 10วันจึงจะกลับมาตรงจุดเดิม
แต่ช่วง 10วันนั้นเรากลายเป็นใครไปแล้ว
มามองอีกทีก็อาจจะไม่เห็นตัวเอง

และเราก็จะหายไปจากโลกเป็นเวลา10วัน............

Interning Life!

เป็นเด็กฝึกงานที่ The monk studio
ชีวิตมีความสุขดี แต่เหนื่อยไปหน่อยมองจอมากไป
มีแต่คอม คอมคอมคอม
ไม่มีเวลาว่างเลย
แต่ก็เอาเถอะ รู้สึกมีความรู้มากขึ้นตั้งเยอะ
ทำให้รู้ว่า แอนิเมฉันนี่ยากกว่าที่คิดมากๆๆ
คือก่อนหน้านี้ก็คิดไว้แล้วว่ามันยาก
แต่นี่ยากกว่านั้น.....โฮ...........

ต้องขอบคุณพี่ป่านที่ให้ความรู้อย่างอดทน
(ทนว่าทำไมอินี่มันไม่เข้าใจสักทีวะ -*-)



ผ่านไปแบบเหงาเสียมาก
อีกเดือนหน่อยๆสินะ
รอสิ ทำไงได้.....

คิดถึงทั้งเธอและฝุ่นและเฟินและยุ่มและ9ล9
มันโหล่นลี้จัง

Lies

ไหนว่าจะอยู่ข้างฉันไง

ไหนว่าจะไม่ทิ้งฉันไป

เธอโกหก

ทุกอย่างมีที่มา

วันนี้ได้ทำการเปลี่ยนแม่แบบบลอก(ซึ่งก็มีให้เลือกอยู่ไม่กี่แบบ)
ให้ทำแม่แบบเองก็ทำไม่เป็น
มีการใส่รูปบนหัวบลอก ซึ่งก็พึ่งรู้ว่าทำยังไง ปกติก็เขียนอย่างเดียว
(ไม่ค่อยเขียนอีกต่างหาก)

ที่เห็นนั้น เป็นรูปใครไม่รู้หน้าเหมือนเอ็มเผาบ้านตัวเอง
ดูเหมือนวาดเล่นตามสันชาติญาณ

แต่จะบอกว่า....
เรื่องนี้เกิดขึ้นจริง

ช้ำใจเกิดกว่าจะเอ่ยถึง
แต่ก็จะเอ่ย

คือช่วงนี้ ในระแวกบ้าน มีเลโก้มาทำรังอยู่แทบทุกบ้าน
(ตอนแรกเห็นรังจากกระจกหน้าต่างก็นึกว่าผึ้ง ยังนึกอยู่เลยว่า
ถ้าผึ้งทำรังบ้านไหนจะเป็นมงคล แต่ฉันคงวาสนาไม่พอ ไม่ได้ผึ้ง แต่ได้ต่อ(พิษษงร้ายแรงกว่าตั้งเยอะ)
จากมงคลเลยกลายเป็นมงเท่งมงแทน)
จะทำรังตามฝ้า มุมบ้าน มุมหน้าต่างนอกบ้าน ใช้รังทิ้งขว้าง
หลือเศษซากก้อนๆ รูๆเต็มนอกบ้านไปหมด
ซึ่งชาวบ้านชนบทตาดำๆแบบฉันก็รู้ดีว่า ตัวต่อเลโก้พวกเนี๊ยะ ไม่ชอบควัน
มันโดนควันแล้วจะเมา เวลาจะไล่ให้ลนไฟเผาลูกน้อยมันไปด้วยเลย(ดูโหดมาก) ....
พยายามหาที่รับจ้างไล่ต่อ ก็หาไม่เจอ เจอก็แต่แบบจ้างตาสีตาสาหารายได้เอาไฟลนให้

ปัญหาคือ!!!.............เพดานจะดำแบบไม่ไหวแล้ว
อาปาเลยใช้วิธีแบบตอนกลางคืน ให้คนเข้าบ้านไปหมด(หมายถึงบ้านอื่นๆ)
เพื่อความปลอดภัยเวลาเลโก้กระเจิง แอบแหย่ไม้ไปตีๆรังมันให้พังทลาย
รังพัง บ้านไม่เลอะ มันมาอีกก็ตีอีก ได้ผลมาหลายรัง

ไอ้ความโรคจิต ฉันก็ชอบเอาธูปต่อไม้ยื่นออกไปรมควันต่อเล่น

รูสึกสะใจที่ได้เห็นต่อกระเจิง

จนถึงรังใหญ่ตรงห้องเฮียเต้ย
มีกำหนดการว่าจะแอบมาตีกับอาปาคืนนี้

บ่ายๆถูบ้านอยู่ดีๆ ก็นึกครึ้ม เอาธูปผูกปลายไม้ถูพื้น ยื่นออกไปรมควัน
รังใหญ่ด้วยไงอันนี้ ต่อกระเจิง เราก็สนุกสนาน
เอาธูปไปลนๆกะให้ความร้อนทำลายลูกมันไปเลย

แต่.............................
แต่....................................




ฟอแม่ลลลลลลลลลลลลล!!!

ตกกะใจมาก
แต่ก็กรี๊ดกร๊าดไม่ได้ ต้องตกใจแบบมีสติ เดี๋ยวอาปาจะรู้ว่าฉันใช้ไฟลนเลโก้
เอาธูปไปดับ(รอบคอบ) เอาน้ำมาสาด ก็ติดลูกกรง สาดไม่ถึง
ยื่นขวดน้ำ ขวดก็หลุดมือ สุดท้ายก็ได้แต่ตีๆๆรังให้มันไปมอดเกรียมอยู่บนหลังคาครัว
ไม่ติดฝ้าก็ดีแค่ไหนแล้ว หลังจากนั้นสิวุ่น
เอาไม้มาผูกผ้าชุบน้ำบ้างล่ะ ฟองน้ำบ้างล่ะ
ขัดๆๆ แต่ก็ขัดไม่ออก


บอกอาปาว่า ทลายรังต่อแล้วนะ อาปาเลยไม่รู้ว่าเพดานเกรียมแล้วค่ะตอนนี้

แต่เชื่อว่าอีกไม่ถึงอาทิตย์ เขาต้องจับได้แน่นอน

แง๊ ทำไงดี

ที่จริงถ่ายรูปตอนเพดานดำมาด้วยแต่card readerใช้ไม่ได้
ไว้จะมาedit ให้ดู

happy (Delayed) New year

อี๋ ดีเลย์ได้ไม่มีสกุลรุณชาติมากกกก

คือจริงๆแล้วก็แค่อยากโชว์การ์ดลายสุมาอี้น่ะ

Ps สุมาอี้ คือตุ๊กตาหัวเบี้ยวที่เย็บเองค่า

For my little dog ><

H

Vita Brevis

ชีวิตสั้น

ศิลปะนั่งยาว

ปิดเทอมสั้น

สันหลัง ยาว

2เดือนที่ผ่านมา ทำงานหางจุกตูด

ไม่ได้กลับบ้านเดือนกว่า

อาปาลืมหน้า เหมียวลืมกลิ่น

แมวย้ายถิ่นอาศัย ไม่มากินข้าวที่ฉันเตรียมให้อีกต่อไป

แอนิเมทช้า เรนเดอร์งานไฟนอลมายาเลยช้าตาม

คอมสองเครื่องช่วยกันอันหนึ่งแอนิเมทงานเก่า อันหนึ่งเรนเดอร์

ตั้งนาฬิกาปลุกทุกครึ่งชั่วโมงตลอดคืน

นึกว่าจะไม่ทัน

แต่ก็ทัน

วันต่อมามีงานthank รู้สึกเหมือนเป็นหน้าที่ๆต้องไป

แต่ก็สนุกดี

ไปเสม็ด รู้สึกเหมือนจ่ายตังไปแล้วต้องไป

เป็นอีกหนึ่งภารกิจ

แต่ก็สนุกดี

หมดสิ้นภารกิจมาอยู่บ้านอีก 5 วัน.....................ก็เปิดเทอม

รู้สึกเหมือนตัวเองปิดเทอม 6วัน

ที่จริงนั่นก็ถือว่ามากพอแล้ว

เพราะ6วันที่ฉันปิดเทอม

ไม่มีอะไรพิเศษเลย

......................เธอไม่อยู่.....................

อีก2วันเปิดเทอม

ฉันจะกลับไป เป็นมนุษย์ผู้โง่เขลาคนเดิม

คอยแรดๆตื่นไปเรียนไม่ทัน

ทำงานห่วยๆ ทำตัวเหมือนอเลิทแต่ที่จริงเฉื่อยชาเหมือนเดิม

ทำงานด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว กรีดร้องโวยวายเมื่อมีสิ่งไม่ได้ดั่งใจ

และจมอยู่กับความมืดมนในห้วงแห่งความคิดตื้นๆแบบไร้สมอง

แบบที่ฉันเคยเป็น

และจะเป็นแบบนี้ ตลอดไป